Добры дзень, шаноўнае спадарства!

Добры час сутак, мае смелыя чытачы, якiя пераадолелi першыя два сказы, напiсаныя на адной с самых цудоўных i адной з самых няшчасных моў сусвету, i працягваюць змагацца з калючымi «i», кучаравымi «ў» i непахiснымi апострафамi.

Запрашаю вас, мае сябры, у аксамiтавую Беларусь — такую, якой мы яе яшчэ не ведалi. А можа, ведалi, але маўчалi.

Дарэчы, вы ведаеце, чаму беларусы с большая ахвотай маўчаць, чым размаўляюць?

Ведаеце, што адны з самых вядомыя у свеце беларусы — насамрэч рускiя?

А самыя вядомыя у свеце чылiйцы — беларусы?

А чым адрознiваецца беларуская жанчына ад усiх астатнiх? А беларускi мужчына чым?

Ведаеце, што помнiк Янку Купалу стаiць не толькi у Мiнску, але i у Нью-Ёрку?

А што беларускае балота — гэта беларускi характар, ведаеце?

Не?

Тады нам з вамi — ў адзiн шлях.

Аб усiм гэтым — i не толькi аб гэтым — мы з вамi даведаемся разам у падарожжы па Аксамiтавай Беларусi, пераадольваючы калючыя «i», кучаравыя «ў» i непахiсныя апострафы, аднаўляючы ў сэрцы родныя словы i здзiўляючыся той легкасцi i пяшчоце, з якой вернецца да вас ваша радзiма, адна з самых цудоўных i няшчасных краiн сусвету.

I я буду вяртацца да сваей радзiмы разам з вамi.

Таму  разлiчваю на вашу дапамогу: i ў тэмах, i ў iдэях, i ў музыцы, якую будзем разам слухаць, i ў мове, на якой будзем размаўляць, бо я таксама, разам з вамi, усе яшчэ шукаю яе на неабсяжных прасторах радзiмы.

Будзьма дапамагаць адзiн аднаму — як у сапраўдным падарожжы, у якое запрашаюць только назейных сяброў.

Дарэчы, ведаеце, што такое «Аксамiт»? Гэта — «бархат».

Амаль што «Вельвет». Толькi наш — больш мяккi.