Полная версия сайта Мобильная версия сайта
Iрына_Б аватар

Трэцi эпiзод. Люстэркi .2014.

***
Жэнька круцiлася ля люстэрка  днямi i начыма . У кожным пакоi кватэры, на кухнi,  у ваннай, туалеце былi  люстэркi : i маленькiя- вычшыпаць броукi,  i вялiкiя – адзецца, падмiгнуць, пераадзецца ячшэ с сотню раз i выйсцi у тым у чым устала  з ложку. Хлапатала па кватэры-глядзела,  як выглядае с пылесосам, гатавала ежу-  кiдала   патэльню i садзiлася блiжэй да акна i разглядала  штомiнутныя змены на твары  . Жэнька лавiла  сябе усюды- не уключала  мабiльнiк, пакуль не убачыць на чорнай гладзi апарата свае вочы, звяртала  увагу, як лакiраваны бок  яе Toyota   адражае i дэфармуе   танюткi стан- ножкi на абцасiках выгiбаюцца, сцягны становяцца шырэйшымi, а прыгожы твар выцягваецца.    Калi у офiс ехала на гарадскiм траспарце разглядала  сябе у шкле аутобусау, метро i мiмаходных машын, не магла   прайсцi мiма вiтрын i дзвярэй  ГУМа – падавалася,  что там яна выглядае  асаблiва шыкоуна. На рабоце ведала усе кропкi, дзе былi развешаны люстэркi- праходзiда  прахадную  i усмiхалася  свайму адлюстраванню  за спiной вахцера- той   увесь час думау , што гэтая шалёная  яго клеiць…
Жэнька была надзвычайнай- прыгожай,  разумнай, с добрай работай, нерухомасцю у цэнтры, мужам ( цi то Пеця,  цi то Мiша)i двумя дачушкамi. Усе было з большага  ладна , але ж ей хацелася яшчэ i яшчэ-  прыгажосцi, здароуя,  грошай,  каръерных дасягненняу . Кожны дзень , мабылася , павiнны былi здарацца неверагодныя сюрпрызы, неiмавернае каханне, бiлет у шчасце…i  яна яго так  моцна чакала , прыцягвала,  марула пра будуыню. Муж – трохi пакруглеушы i  пасталеушы чалавек, цi то Пеця,  цi то Мiша- сам некуды дзенецца, дзяучаткi  падрастуць i закончаць  гiмназiю, паедуць у Штаты па студэнцкай праграме, адчыняць  там паспяховы бiзнес.
Яна зусiм трошкi раздражалась, што гэтае не здараецца  ужо  зараз- муж  пачау насiць акуляры, а пагодкi,  як назло,  лянiлiся,  i былi нейкiмi  невяселымi ,   здымаючы перад сном адзенне,  скручвалi калготкi i трусiкi у адзiны клубок i кiдалi ля ложка.
- эй, дзяучаты, няужо так цяжка  данесцi да скрынi с бруднай бялiзнай?
Паутару , раздражалася зусiм трошкi, бо Жэнька была «зауседы на пазiцiве». Сяброукi i калегi, вiншуючы яе с днем нараджэння,  зауседы успамiналi,  што яна «солнечный зайчик» , «самый добрый человечек» i гэта было сапрауды так! Iнакш, пакажыце мне чалавека, якi у глыбынi душы не лiчыць сябе добрым   сонечкам…
Неяк летам Жэнька  запланавана  сустрэлася с даунiмi сяброукамi . Адна дзяучына  з кампанii адзначала  чарговы , ужо мусiць шосты  дыплом i новую пасаду. Заказалi стол, праграму, танцорау i фотасесiю. Напiлiся, натанцавалiся, было многа куражу i вяселля, усiм гуртом паехалi па клубах.  Недзе пад два  ночы  ночы Жэня засабiралася домоу, але на выхадзе  яе дагнау малады прыгожы  хлопец, якi пастаянна запрашау яе да танцау. 
5 хвiлiн-таксi, гарачыя пацалункi i цiскаччо . 
15 хвiлiн- кватэра,  скрып дзвяры, шэпт у бок   «хлопцы, я з дзяучынай, пагуляйце  з час» .
20 хвiлiн , хлапок , зачыненыя дзверы , спакуса, iстома. Жэнька  лавiла себя у нейкiм шчасцi ад таго, што яна така цынiчная,  мудрая,  манкая , гiбкая як леапардзiха, можа вытвараць у ложку незабыуныя пiруэты,   а гэты малады хлопчык iдзе за ею, прагне яе  да страты прытомнасцi…
Закурылi,  разгаварылiся. Максiм вучыцца. У яго есць  прыгожае дзяучо. Так, жывуць разам. А не, яна раптоуна  не прыдзе, на выхадныя  паехала да бацькоу пад   Чашнiкi.
Сонца ужо паднялося. Яшчэ адно скрыжаванне- ГУМ, а там у арку i  дом…Прывычны позiрк  на вiтрыну  ГУМа, каб зноуку мiмалетна  зафiксаваць  сваю прыгажосць.
Жэнька больш  не убачыла сябе . Праз шкло на яе  глядзела манекенавая сямья- бацька, мама, сынок, дачка, усе  новых кашулях,  штанiшках, спаднiцах i блузках.  Мацi - у шауковай шалi.  Яугенiя падумала  «цiкава,  цi адразаюць цэннiкi ад рэчау, калi упрыгожваюць  вiтрыны?» i цiха заплакала…

***
Эпiзод чацверты. Алёна i Саша . пачатак   2000-х
У той год сессiю завочнiкау  чамусцi перанеслi на снежань.  Саша  ехау з заняткау у вагоне метро, глядзеу перад сабой i планавау вучэбную  на нядзелю.  Старшы курса паставiу у абавязак схадзiць у чацвер усей групай  на спектакль ,  прымушау браць бiлеты. Iсцi у тэатр не хацелася ну зусiм, хоць ты дротам рэж, хацелася просто вывучыць,  здацца i паехать па сваiх справах , без гэтага  незразумелага  ашуканства.  Злавауся:  «науогул- цi маюць яны права давiць i прымушаць?»
Недзе на «Пралетарскай» у вагон зайшла дзяучына i села насупраць невiдзячых сашавых вачэй. Кругленькая  такая, кароткае палiто, кароткая спаднiчка, поуныя ножкi у светлых калготках, боцiкi.  Саша раптам ачууся. Праз тонкi нейлон калготак на ножках- iкрах, каленках i нават вышэй, колькi дазваляла убачыць кароткая спаднiчка,  вiднелася вялiкая  мноства светлых i цемных вяснушак… Ножкi былi усыпаныя сапраудным скарбам.  Сашка хуценька падняу галаву- каб глянуць, што там вышэй. Зацанiу- тауставатая, талii няма, замест грудзi вiдавочна маленькiя  конусы,   паблекшыя зза зiмы  вяснушкi , светлыя- срэбра  з попелам валасы.  I тут жа закахауся.
Выйшау за ей на прыпынку. Добра, што  быу у форме- яна не спужалася напору,  запрасiу у тэатр, не с групай, а у iншы дзень- вядома  каб не забралi бравыя байцы каханую. Сустракалiся, Саша аберагау  Аленку больш чым нават   пехацiнцы у ЗША  аберагаюць  самую сакрэтную чырвоную кнопку , што можа запустiць ядзерную вайну.
Ажанiлiся. Нарадзiуся сынок- маленькi шалапай Сашка, на радасць бацькоу.  Вялiкi Саша хадзiу на дзяржслужбу, часта ездiу у камандзiройкi за мяжу . Алена адседзела свае у дэкрэце, выйшла на работу у нейкае нязначнае  месца, была паважанай, любiмай i працавiтай . Цягам часу пабудавалi кватэру, аддалi сябрам i раддзiне усе, што пазычалi. Кожнае лета выязжалi за мяжу, пагрэца на солнцы,  паблытацца па свеце.
У  той год у Аленкi спачатку стала  балець нага,  «нешта там страляла пры наступе». Каб дабрацца да хiрурга, ей прашлося прайсцi усе шэсць кругоу  мiнскай палiклiнiкi- ставiла галачкi  «доврачебный», «терапевт», «флюорографiя», «гiнеколог»,   дзiуна, чаму - зноуку  «терапевт», потым  «эндокрiнолог».  Выявiлася анкалогiя.  Саша ва усiм падтрымлiвау  сваю жонку.
Аленка страцiла палавiну  нейкага органа, трошкi пахварэла, ды й выйшла  на работу, працягвала гадаваць малога Сашку, кахала вялiкага.  Праз гады канцар вярнууся метастазамi. Аленка пайшла на хiмiю. Губляла сiлы i валасы. Нават вяснушкi неяк паступова знiкалi яе твару i ножак, быццам вытрауленыя. 
Аляксанд паехау у чарговую камандзiроуку у Турцыю. Там у горадзе,  нейкi таргаш на рынку   зацягнуй яго у свой павiльен, пачаставау чаем, напеу песен , i усунуу сiлай свой тавар- рознакаляровыя шалi, хусткi,  паланцiны у цэлафанавых пакетах…здавалася, усе што залежвалася у душнай лауцы  гадамi, негледзячы скупiу  ашалелы Аляксандр.
У  Мiнску, падлетак Сашка радасна скакау ля бацькi, выпытвау пра краiну, прасiу гасцiнцы, а Аленка,  зняушы парык круцiла сабе прыгожыя цюрбаны  з , быццам бы,  шауковых хустак i шаляу. Пару з iх прышлося выкiнучь, былi яуна спорчаны мышамi цi моллю, некаторыя аддалi як падарункi- сяброукам, i цеткам, а iншыя наадварот аставiлi-самыя  шыкоуныя i  тонка вырабленныя . У Аленкi  зноу паявiлiся вяснушкi.

 

Усе падзеi i героi выдуманыя, дзеля удзелу у конкурсе.

Комментарии

Всего комментариев (17) Последнее сообщение
Анна Северинец аватар

А вам, напэўна, прыходзіцца І з кропкай англійскім набіраць? Насамрэч вельмі проста ставіцца беларуская раскладка, трэба толькі настройкі змяніць там, дзе ў вас англійская і руская, і тады Ў будзе там, дзе рускае Щ:))) 

Я райней таксама набірала беларускія тэксты на рускай клавіятуры, пакута пякельная:) 

А яшчэ дзялюся найлепшым слоўнікам беларускім - http://slounik.org/

Там крута,лепей, чум гугл-перакладчык, і нават фразеалагізмы, бывае, можна знайсці:) 

Iрына_Б аватар

вялiкi дзякуй! слушны каментарый.

Lapka аватар

Iрына_Б аватар

Вам -

kalinna аватар

Понравилось

Iрына_Б аватар

Спасибо!-;@

Юлия Петруненко аватар

Вас приятно читать.

Iрына_Б аватар

Благодарю!-;@

Тати аватар

Понравились. Особенно второй эпизод. 

Iрына_Б аватар

Спасибо, приятно-*)!

Sun аватар

неожиданно! 

Iрына_Б аватар

Winking и для меня тоже неожиданно)

zoloto аватар

Добра, але сумна. Сапраўды спадзяюся, што ўсе характары існуюць толькі ў фантазіі аўтара.

Iрына_Б аватар

Дзякую! Так, гэта выключна выдуманныя персонажи и падзеI:-)

Любимая аватар

Гэта гiсторыя мне спадабалася лепш 

Risha аватар

Я тольки про жэньку прачытала и мне не спадабалыся. Не мая гисторыя

Умняша аватар

Как здорово...Вы молодец!

#
Система Orphus